Pobyt w kosmosie leczy… chrapanie

Skutki zbyt długiego przebywania w kosmosie, gdzie nie ma przyciągania ziemskiego są groźne – kości szybko się odwapniają, przez co stają się kruche i podatne na złamania, promieniowanie kosmiczne może być przyczyną zmian w kodzie genetycznym, a naczynia krwionośne stają się coraz słabsze i cieńsze. Jest jeszcze jeden skutek kosmicznych wojaży – w nieważkości znikają problemy z oddychaniem podczas snu, a więc kosmiczne chrapanie nie ma racji bytu – język się nie przemieszcza a podniebienie nie zapada.

Niektóre z minerałów na Księżycu pochodzą z asteroid

W środowisku naukowców zajmujących się astronomią powszechnie uważa się, że kratery na Księżycu powstałe wskutek zderzeń z asteroidami odsłoniły niezwykłe minerały ukryte wcześniej wewnątrz struktury Księżyca. Sądzono tak, ponieważ uważano, że prędkość, z jaką kosmiczni wędrowcy uderzają o powierzchnię Srebrnego Globu jest zbyt duża aby tak małe ciało niebieskie mogło przetrwać. Najnowsze symulacje wskazują jednak, że asteroida może przetrwać uderzenie o prędkości mniejszej niż 12 km/s – wynika z tego więc, że niektóre kratery księżycowe mogą zawierać minerały pochodzące z zewnątrz. Naukowcy sądzą, że fakt, iż w kraterach spotykany jest oliwin czy spinel, a minerałów tych nie znajdziemy na powierzchni, świadczy nie o tym, iż zostały one odsłonięte wskutek uderzenia, a że zostały przyniesione przez asteroidę.

Teoria o Wieloświecie

Wiele pokoleń fizyków i astrofizyków twierdziło, że Wielki Wybuch był jedyny w swoim rodzaju i niepowtarzalny. Pytanie – dlaczego? Coraz więcej naukowców przychyla się do zdania, że poza naszym Wszechświatem wciąż dochodzi do podobnych wybuchów i nasz Wszechświat jest tylko jednym z wielu zgromadzonych w ogromnej zbiorowości Wieloświata. Traktowanie naszego Wszechświata jako ?bańki? w gigantycznej ?pianie? jest coraz popularniejsze – twierdzi się, że nasza ?bańka? powstała na skutek fluktuacji kwantowych, czyli tak jakby powiewu wiatru, dzięki któremu natychmiastowo urosła do rozmiarów pomarańczy a nagromadzona w niej energia wyzwoliła się w Wielkim Wybuchu. Wedle tej teorii Wieloświata powstają coraz to nowe bańki o odmiennych, własnych prawach fizyki – w niektórych może panować pustka i ciemność, niektóre natomiast mogą być pełne niespodzianek.

Czy Księżyc jest planetą?

Naukowcy uważają, że Księżyc może być rozpatrywany nie jako naturalny satelita, lecz jako planeta. Jest on bowiem tak duży w porównaniu do Ziemi, że te dwa ciała mogłyby być bez przeszkód nazywane podwójnym układem planetarnym. Jest to oczywiście tylko hipoteza, lecz na jej prawdziwość wskazuje teoria, która mówi, że Księżyc powstał poprzez zderzenie protoziemi z inną planetą. Dlaczego jednak na Ziemi powstała atmosfera i inne warunki pozwalające na powstanie życia a Księżyc pozostał surowym, nieprzyjaznym globem? Odpowiedź na to pytanie wskazuje natomiast fakt, że teoria o podwójnym układzie planetarnym Ziemia-Księżyc jest nieprawdziwa, a Księżyc powinien zostać Księżycem o jakim uczyliśmy się w szkołach.

Atakama – mekka astronomów

Wielu miłośników astronomii przeklina swoje miejsce zamieszkania, a są to głównie osoby, które los ulokował w wielkich aglomeracjach, gdzie noce rozświetlane są przez neony, samochody i reklamy. Istnieją na Ziemi jednak miejsca, gdzie obserwacja nocnego nieba może być przyjemnością – jednym z takich miejsc jest Atakama w Chile. Krystalicznie czyste niebo jest wynikiem tego, że powietrze w tym miejscu nie zawiera pary wodnej, co sprawia, że atmosfera jest bardziej przezroczysta. Wzgórze, na którym znajduje się Atakama jest położone 5 tysięcy metrów nad poziomem morza, co natomiast pozwala odnieść wrażenie, że jest się tutaj bliżej gwiazd niż gdziekolwiek indziej. W tym miejscu powstaje również ALMA, czyli największy i najbardziej nowoczesny kompleks radioteleskopów na świecie.

Strona 4 z 15« Pierwsza...23456...10...Ostatnia »